Liefde kan niet kwetsen
Wil je iets toevoegen bij dit onderwerp?

Feel the fear but do it anyway … (1)
Het kwartje begint te vallen. Blijkbaar moet ik de afgelopen maanden telkens iets met mensen die zich niet meer kwetsbaar durven op te stellen. En blijkbaar moet ik daar zelf van leren dat ik mij ook niet afhankelijk op moet stellen in de liefde.


Liefde kan onmogelijk kwetsen
Blijkbaar moet ik mensen inspireren en motiveren om zich kwetsbaar op te stellen. Omdat ze dat zelf heel graag willen (ook al zeggen ze soms van niet) maar NOG niet zo goed durven. Blijkbaar moet ik die mensen met zichzelf confronteren en ze helpen te beseffen dat er niets is om bang voor te zijn. Er is geen reden om bang te zijn voor liefde. LIEFDE KAN NIET KWETSEN. Je kunt wel jezelf zo afhankelijk van bepaalde liefde opstellen dat je denkt dat die ander jou de liefde geeft die je zo hard 'nodig hebt'. Maar het enige dat die ander doet is spiegelen wat jij bent. En dat is liefde. Ook al lijkt het zo, het is niet die ander die jou die liefde geeft. Het is die ander of die jouw liefde wel of niet durft te ontvangen. Het is die ander die jouw eigen liefde reflecteert, spiegelt. En de een zal jouw liefde beter spiegelen dan de ander. Althans dat lijkt zo omdat iedereen andere aspecten van jou reflecteert.

Waarom is iedereen toch altijd zo bang? Zo bang om gekwetst te worden. Ik denk om te leren. Om te leren wat liefde echt is en dat het niets met kwetsen en gekwetst worden te maken heeft. Kwetsen betekent dat je jezelf afhankelijk maakt van een ander. Als je jezelf gekwetst voelt dan maak je jezelf afhankelijk van een ander. Als je bang bent om (opnieuw) gekwetst te worden ben je eigelijk alleen maar bang om jezelf te zijn, om niet meer afhankelijk van anderen te zijn. Gekwetst VOELEN is een keuze, je bent niet gekwetst. Door te kiezen om liefde in jezelf te zoeken en daarvoor niet meer afhankelijk van anderen te zijn, kun je jezelf ook niet meer gekwetst voelen.


Gekwetst voelen is een keuze

Wanneer je je gekwetst voelt durf je jezelf niet meer open te stellen. Gekwetst voelen is jouw keuze. Het is ook jouw keuze om dan ook maar niet meer open te staan voor echte liefde van anderen en het niet meer willen ontvangen van echte liefde van anderen omdat je bang bent je weer gekwetst te voelen. Je kunt je alleen gekwetst voelen door jouw liefde afhankelijk te maken van een ander. Jouw liefde is niet afhankelijk van een ander maar alleen van jezelf. We moeten leren dat liefde niet afhankelijk is van 'die ander'. Je hebt die ander niet nodig om liefde te zijn. Je hebt die ander alleen nodig om je eigen liefde te kunnen zien. Een ander reflecteert alleen de liefde die je ZELF gecreëerd hebt voor jezelf. De ander maakt jou niet gelukkig. Je maakt jezelf gelukkig. Een ander reflecteert alleen het geluk wat je zelf gecreëerd hebt voor jezelf.

En waarom sluiten mensen zich af, zogenaamd uit zelfbescherming? Waarom durven mensen niet te ontvangen? Wat is er nou tegen-natuurlijker dan geen liefde WILLEN ontvangen? Hoe kun je echt liefde geven als je het niet kunt ontvangen? Geven en ontvangen van liefde is oefenen om liefde te zijn. Waarom bedenken mensen allerlei smoezen en excuses om maar niet die liefde te ontvangen. Want we zeggen dat we dat doen omdat we gekwetst zijn, en omdat we niet weer gekwetst willen worden. Gekwetst ben je niet, gekwetst wordt je niet. Gekwetst kun je JEZELF alleen maar voelen. Het is jouw gevoel. Het is door een pessimistische bril kijken naar liefde, een optimistische bril om naar dezelfde (voorbije) liefde te kijken is te beseffen; wat heb ik hier allemaal van mogen leren.

Waarom heeft iemand je dan afgewezen? Misschien ben je zo gegroeid in liefde dat die ander jou niet meer kan reflecteren. Misschien wordt het tijd om nieuwe dingen over liefde te leren en heb je daarvoor nieuwe mensen nodig die andere stukken van jouw liefde reflecteren. Misschien ben je op een nieuw punt in je eigen ontwikkeling. Of misschien heb je het niet begrepen en moet je het daarom nog een keer meemaken.


Pijn is fijn
Liefde kan onmogelijk kwetsen, dat is volledig het tegengestelde van liefde. Alleen angst kan kwetsen. En die angst heb je nodig om te beseffen dat liefde onmogelijk kan kwetsen. Je kunt geen liefde voelen zonder pijn. Je moet eerst weten wat je lelijk vindt om iets mooi te kunnen vinden. Je moet eerst bang zijn om te kunnen voelen wat liefde echt is. Dat is het leerproces, daarvoor zijn we hier op deze aarde. Dus angst is niet iets vervelends, niet iets om voor weg te lopen. Het is een middel om te leren. Dus angst is iets moois want het leert je wat liefde is. Pijn is uiteindelijk fijn.

Natuurlijk is dit moeilijk te beseffen als je midden in die angst zit maar het kan je wel de hoop geven om mee te helpen die angst te overwinnen. Je kunt die angst natuurlijk wegstoppen en ontkennen maar dat is alleen maar uitstel van de confrontatie. Hoe langer je de confrontatie uitstelt, hoe harder die moet worden om hetzelfde resultaat te bereiken. Want dat is wat leren is; alleen maar je angst overwinnen door je er net zo lang mee te confronteren totdat je die echt overwonnen hebt en ziet dat je nergens bang voor hoeft te zijn want liefde kan je nooit kwetsen.

Bang zijn is een keuze. Als je dat geleerd hebt kun je jezelf overgeven aan een nieuwe liefde, een nieuw iemand. Althans zo lijkt het. Want je geeft je niet over aan iemand anders maar aan jezelf. Je geeft je afhankelijke opstelling op. Je beseft dat het jouw keuze is en dat je niet langer meer afhankelijk bent van een ander. Je geeft je over om meer jezelf te ZIJN. Door die overgave aan jezelf, ben je meer jezelf, dus meer liefde, en sta je anderen (eindelijk) weer toe die liefde te reflecteren zodat je meer kunt zien hoe mooi je eigelijk ZELF bent.


Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
Uiteraard is dit ook mijn eigen verhaal, wat jij dan weer spiegelt! Ik moet ook leren dat ik niet mijn soulmate nodig heb om lief te hebben, om liefde te zijn. Ik moet niets buiten mijzelf zoeken maar alles in mijzelf en bij deze zoektocht wijzen spiegels altijd de weg. Mijn soulmate is alleen mijn zuiverste spiegel en reflecteert het mooist wat ik ben; liefde. Ze helpt mij door mij de weg te wijzen zoals ik dat bij haar ook doe. Versmelten doen we toch wel of we nu wel of niet iets hier op aarde met elkaar hebben.

(Tiny Kanters)

 

Reactie
Liefde is Voelen , Voelen is Liefde. Liefde geef je vanuit uit gevoel en met gevoel ontvang je liefde. Onvoorwaardelijke Liefde is niet kwetsend.(Onbekend)

Reactie
Een van de eerste levensbehoeften van mensen is dat ze zich verbinden met andere mensen. In allerlei soorten relaties,dus ook liefdesrelaties. Vrijwel onmogelijk wordt het om een relatie op te bouwen met iemand met een traumatisch verleden. (als kind weggegeven en daarna een rouwproces door het afgeven van de adoptief moeder).Zo iemand weet niet wat hechten is. Ik kan voorleven in liefde zoveel ik wil.Degene heeft nu afstand van me genomen na een geweldige verliefdheidsperiode.Ik denk dat hij zich nooit meer gaat binden. Het moeilijke is als je weet dat iedereen liefde in zich heeft. Ook hij. Nu zie ik in, dat het er niet uit zal komen, mits iemand hiervoor hulp gaat zoeken. En ja dit is een messteek in mijn hart want ik heb zijn Ziel even mogen zien...
(Onbekend)

Reactie
Je hebt me echt geraakt met dit stukje, het is precies hoe ik me nu voel. En denk dat ik hier zeker wat mee kan, voel me ook gekwetst afgewezen maar denk idd omdat ik mezelf niet open durfde te stellen (wel wil maar niet kon) niet mezelf was (idd angst) bedankt.
(Onbekend)

Reactie
...ik vind het prachtig en heel leerzaam.....
(Jolanda)

Reactie
Betekent dat ook dat het niet uitmaakt als degene waar je van houdt naar de hoeren is geweest? Moet ik me dan niet gekwetst voelen en maar denken: ach voor de rest houdt hij erg veel van mij en spiegelt daarmee dus de liefde die ik in me heb??? Moeilijk hoor!
(Onbekend)

Reactie
Je kunt het zelf bepalen of je je wel of niet gekwetst voelt als hij naar de hoeren is geweest. Hoe jij je voelt blijft altijd jouw eigen keus. Anderen kunnen gevoelen bij je triggeren maar jij bepaalt of en hoe je er aan toegeeft.
En ja het is zeker heel moeilijk want we zijn gewend te denken dat 'de ander' onze gevoelens veroorzaakt. Je bent zelf volledig verantwoordelijk voor je eigen gevoel. Of je jezelf nou wel of niet gekwetst voelt, blijft altijd je eigen keus.
(Tiny)

 

Reactie
Liefde faalt niet voor jou als je afgewezen of verraden of ogenschijnlijk niet geliefd wordt. Liefde faalt in jouw geval als jij afwijst, verraadt en niet lief hebt. Trek je daarom niet terug uit relaties. Wees kwetsbaar. Wees gewond indien nodig en verdraag die wonde of die pijn. Straf de ander niet in liefde. Communiceer met elkaar, disciplineer elkaar zelfs, maar neem geen afstand van elkaar of onthoudt elkaar de kennis van liefde niet. Realiseer je dat iedereen lief wil hebben en geliefd wil zijn door de ander in liefde. Heb daarom lief. Doe dit liever dan enige poging te doen om het gevoel afgewezen te zijn kwijt te raken. Je afgewezen voelen is de pijn voelen van niet geliefd te zijn. Sta die pijn toe, maar het niet het gevoel van liefdeloosheid worden. Wees kwetsbaar en bijgevolg niet beledigd. Als je alleen maar gewond bent zul je nog steeds de behoefte kennen om lief te hebben. Zij die liefhebben zijn liefde, en het is onvermijdelijk! dat anderen hen liefhebben. Zij die alleen liefde zoeken zijn zelf de liefde niet, en dus vinden ze hem niet (zelfs als ze geliefd worden, hebben ze er geen weet van). Alleen diegene die lief heeft is beminnelijk.
(Onbekend)

Reactie
Ik ben een gevoelsmens en kwetsbaar voor me vriendje die me durft te confronteren met moeilijke en gevoelige onderwerpen.
Soms maakt het me verlegen en kruip ik in me schulp. Of ik ga uit angst huilen.
Me kwetsbaarheid is te danken aan me ziekte borderline en dat geeft me angst om in de steek worden gelaten.
(Onbekend)

Reactie
Heel verhelderend en het verhaal maakte veel emoties bij mij los.
Ik twijfel momenteel heel erg over mijn liefde voor mijn echtgenoot.
Maar was me wel bewust dat het te maken had met het toelaten van zijn liefde.
Nu vallen er dingen op zijn plaats.
(Anita)

Reactie
Wat u schrijft dat klopt niet, of het kader ontbreekt over welke situatie het gaat. Maar als twee mensen een relatie aangaan en elkaar daarin willen leren vertrouwen en dat gaat een tijd goed, dan ontstaat er een band. In deze band wordt de kwetsbaarheid minder naarmate het vertrouwen stijgt. Als een van beide op onredelijke wijze het vertrouwen verbreekt en de ander is daardoor gekwetst, dan is dat geen keuze. Het samen aangaan van een vertrouwens band is een gekozen samenwerking. Hier komt een initimiteit uit voort die verantwoordelijkheid schept voor beiden om bewust te zijn van de kwestbaarheid van elkander. De manier waarop beiden daarmee omgaan bepaald uiteindelijke de grootte van de kwetsuur. Het is niet de keuze van een van de twee hoe gekwetst je raakt. Ik pleit voor een site met omgangstips voor scheve relaties.
(Onbekend)

Reactie
Ik zou zo graag weer liefde willen voelen, maar weet niet hoe. Gewoon weer een keer vlinders in mijn buik. Of dit angst is, ik weet het niet.
(Onbekend)

Reactie
In mijn ogen is liefde iets anders dan vlinders in je buik. Vlinders is verliefdheid en van de persoonlijkheid.
Echte liefde is universeel en onvoorwaardelijk. En echte liefde kun je al voelen wanneer iemand je uit liefde omarmt bijvoorbeeld.
(Onbekend)

Reactie
Precies!
Ik zit nu in de zelfde situatie, voel me gekwetst door gedrag van een ander. Die ik lief heb, je verwachtingen zijn zo groot dan. Door dat ik dit gelezen heb, denk ik over dingen na dat het wel klopt hoe ik me voel en wat ik verkeerd doe.
(Onbekend)

Reactie
Liefde kan niet kwetsen, dat is waar maar vaak is het ook niet de liefde die je kwetst maar het egoïme van de ander die je uit je balans brent. Het is moeilijk voor mij zoals in mijn geval. Het is me door mijn zielsliefde verteld dat hij na mijn ziekteperiode van een paar jaar iemand anders heeft waar hij zich helemaal in verliefd heeft. Na een relatie van 10 jaar bleek hij haar al maanden te zien. (we wonen niet samen) Ik was eerst boos en verdrietig maar heb het nu weer goed gemaakt en ik bleef vrienden met hem, immers als ik van iemand houd wil je het beste voor die persoon. Nu ben ik er achter gekomen dat de vrouw waar hij een relatie mee heeft ontmoet heeft toen hij een afspraakje met haar maakte voor betaalde sex. Ze is een hoer, en hij ontkent het in alle toonaarden en dreigt mij met het kappen van onze vriendschap. Daar komt nog eens bij dat hij gelijk met dat hij met haar uit ging, het uitgebreid met mij over heeft gehad dat we zo vreselijk met elkaar verbonden zijn. Vanaf het moment dat wij elkaar ontmoet hebben zijn we onafscheidelijk geweest,vooral geestelijk. Het maakte niet uit wie waar was, we voelden altijd een verbinding tussen ons tweeën. Nu ben ik zo voor mijn "bek" geslagen en twijfel ik aan alles dat ik over mezelf meende te weten. Mijn hart breekt, ik denk dat hij geen vriend meer van me is en dat doet mij schreeuwend veel pijn.
(Onbekend)

Reactie
Prachtig onder woorden gebracht door Tinie Kantens, ik zal het nog vaak herlezen. Vooral het stukje "liefde kan niet kwetsen" is zoals ik vind hoe het liefde zou moeten zijn. Leerzaam, heel leerzaam. Bedankt Tinie!
(Onbekend)

Reactie
"Als je jezelf gekwetst voelt dan maak je jezelf afhankelijk van een ander." Wat een onzin. Dat is erg makkelijk gezegd. Als iemand van wie je houdt je vertrouwen schaadt, heeft dat niks te maken met afhankelijkheid - alles met respect en vertrouwen. Je kunt daar overheen komen, maar liefde kan zeker wel kwetsen.
(Onbekend)

Reactie
Liefde kan kwetsen
Nou ik loop eigenlijk sinds gisteren tegen het feit aan dat ik heel helderziend, horend, ruikend ben en dat alleeen voor anderen, heb een rugzakje waardoor ik mij inderdaad ook (denk ik) afsluit voor liefde, zie het allemaal heel goed voor anderen, weet zelf heel goed wat ik NIET wil, alleen als iemand verliefd zou zijn op mij, nee dat zie ik echt niet, hoewel daar ook twijfel is, want heb 2 keer in mijn leven wel zo gehad dat ik echt in iemands armen ben gevallen zonder deze persoon te kennen, dus iets is er wel. Goh al schrijvende denk ik dat het wel meevalt, ik hou van mij, dat zeker, op het stukje eigen liefde is geduld voor mij misschien een betere zaak en weet je dan misschien nooit wat er ineens voor je neus kan staan he. En oei ik groei, dank je wel
(Onbekend)

Reactie
Liefde is Voelen , Voelen is Liefde. Liefde geef je vanuit uit gevoel en met gevoel ontvang je liefde. Onvoorwaardelijke Liefde is niet kwetsend.
(Onbekend)

Reactie
Natuurlijk niet! Wèl het ophouden er van. Zeker b.v in een relatie waarin de ander niet doorheeft, dat er iets scheef zit. En geconfronteerd wordt met het uitvallen van liefdegevoelens bij de ander.Dus ben je boos en gekwetst. En daar begint het inzicht: ben ik dan helemaal afhankelijk van zijn/haar liefde? Kan ik zonder zijn/haar liefdesgevoel over mij niet bestaan? Natuurlijk wel. Niemand is iemands bezit! Begin met van jezelf te houden! (met al je fouten en tekortkomingen) En besef dat het niet aan een ander ligt of jij je wel of niet gelukkig voelt.Want dat zou betekenen: dat wat een ànder vindt, maakt wat jij bent? Volledig afhankelijk dus Maar jij bent jij. En jij bent uiteindelijk degene die kiest hoe zich te voelen. Jij beslist helemaal zelf over je gevoelens en de uiting daarvan. Verdriet is ook een'leerschool'. Daarmee begrijp je anderen weer beter etc. Het is allemaal maar hoe je er zèlf mee omgaat. De grote kunst is liefde in/voor jezelf te vinden. Dan kun! je dat weer uitdragen en daar is uiteindelijk iedereen mee gebaat. Van woede, haat en wraak is nog nooit iemand beter geworden. Als je dat blijft vemenigvuldigen in de wereld, snap je de eindsom. Vermenigvuldig het begrip liefde en je benadert het paradijs....Het is een inzicht.
(Claire)

Reactie
Wat fijn, ik heb mezelf de rambam gezocht op internet over dit probleem ik kamp al jaren met mezelf te openen voor iemand het maakt niet uit wie, ik blijf altijd op voor mij veilige afstand, maar dit is uiteindelijk erg eenzaam. Ik heb de nodige relaties gehad in het begin gaat het goed, ja met veel angst en onzekerheid maar de rose wolk slaat mij hier doorheen,dan kom ik bij mezelf en durf ik me niet meer te geven. Nu eindelijk vind ik dit schrijven, hier heb ik wat aan dank je wel Tiny dank je.Type hier je boodschap ...
(Onbekend)

 

Feel the fear but do it anyway … (2)
De kwartjes blijven maar vallen. Blijkbaar moet ik de afgelopen maanden ook telkens iets met mensen die niet durven te kiezen. En blijkbaar moet ik daar zelf van leren dat ik ook moet durven te kiezen. En dat je pas echt iets met elkaar kunt delen als je ook echt voor elkaar kiest.

Ik kan het duidelijk voelen
Enkele maanden geleden was daten nieuw voor mij. Nu ben ik er een beetje aan gewend. Ik heb er al veel van geleerd. Het heeft me veel met mijzelf geconfronteerd. Ik kan heel duidelijk VOELEN of er een klik is of niet. Dit klopt ook altijd bij een ontmoeting. Ik weet vaak ook vooraf al of we bij elkaar blijven slapen. Maar ik weet niet op welk gebied de klik is: zielsmatig, geestelijk, lichamelijk, seksueel. Ik kan de zielmatige klik met heel veel zekerheid voorspellen en de lichamelijke klik nauwelijks. Als ik voel (tijdens het lezen van het profiel van iemand, of in het eerste mailtje) dat iemand ‘lief’ is of dat er een ‘zielscontact’ is, dan blijkt dat later ook zo wanneer we elkaar ontmoeten. Ik herken dat vaak al in het allereerste contactmoment en het klopt dus nog heel nauwkeurig ook. Het leuke is dat de ander dat vaak ook wel een beetje aanvoelt. Anderen schrikken daar vaak wel van trouwens. De ander gaat dan ook daaraan twijfelen en dat is echt killing want dan denk je er over na. En denken is de dood van het gevoel. Dus dan voel je het niet meer of veel minder.

Blijkbaar laat ik mensen telkens schrikken
Vaak schrikken mensen van mijn directheid of mijn extremiteiten (zoals ZIJ dat zien dan). Van de andere kant vinden ze dat dan toch ook wel heel erg interessant en spannend. Soms schrikken ze ook van mijn reactie die zulke essentiële dingen over ze vertelt of ze met hele essentiële dingen van henzelf confronteert. Uiteindelijk durven ze zich dan toch niet aan mij over te geven omdat het niet vertrouwd genoeg is, ik ben toch te direct en te extreem voor ze. Spannend om op een veilig afstandje naar te kijken, maar te eng en vooral te confronterend om je er aan over te geven. Ik vind mijzelf helemaal niet extreem. Ik vind mijzelf INTENS. Als ik iets doe dan doe ik dat ook graag met hart en ziel, intens, en niet half.

Irritant en afgewezen
Ik vind het irritant dat voor mij lang onduidelijk blijft wat iemand nou wel of niet wil. Als je het niets vindt zeg het dan gewoon, even goede vrienden hoor. En als je wel iets wilt doe dan ook iets of zeg dat dan ook. Ik denk dat ik slecht kan omgaan met een afwachtende en twijfelende houding. Wachten zie ik als twijfelen. Ik voel lang twijfelen als een afwijzing. Als een ander er zo lang over moet denken dan wil die ander ook niet echt of niet graag genoeg. Maar ja dat is alleen maar mijn beleving. Misschien is het voor een ander wel heel belangrijk om een periode van twijfel te hebben. Durf te kiezen. Welke keus maakt niet uit maar kies! Ik weet dat het van mij ook niet realistisch is om dat te vragen van iemand. Iedereen heeft meerdere ‘contacten’ lopen met waarschijnlijk allemaal hun plussen en minnen. Ik kan dan wel vinden dat we leuk matchen maar waarom mag een ander daar niet heel lang over twijfelen? En ik heb natuurlijk ook meerdere ‘contacten’ lopen. En uiteindelijk wil ik er ook maar een.

Misschien ben ik zelf nog wel erger
Ik heb dan wel een grote bek dat de ander maar moet kiezen en niet twijfelen. Zelf laat ik alles gewoon over me heen komen als het maar goed voelt. Ik denk daar niet te veel over na. Eerst voelen, denken kan altijd nog, denken houd mij ook af van het genieten van het fijne gevoel als je elkaar ontmoet en dingen met elkaar deelt. Dus in eerste instantie laat ik me lekker meevoeren met mijn gevoel. Maar… dat is zolang het niet serieus is en zolang het allemaal lekker vrijblijvend is, zolang je nog niet echt ‘iets samen hebt’. Daar wordt het voor mij weer moeilijk. Dan ga ik twijfelen, dan wordt ik onduidelijk. Niet omdat ik bang ben om mijzelf te binden of te verbinden want dat heb ik al wel geleerd gelukkig.

‘De verkeerde’
Ik ben bang om mij met ‘de verkeerde’ te verbinden. Ik heb nog geen jaar geleden ‘de ware’ ontdekt en voor het eerst in mijn leven ook echt de zekerheid gevoeld dat zij het is zonder ook maar enige twijfel. (Dat was een rare en waanzinnig fijne ervaring trouwens). Dat was voor mij dus ‘de juiste’. Maar ook zij trok me naar haar toe en duwde me tegelijkertijd weg. Ook zij wachtte af en twijfelde zich suf. Ik heb onvoorwaardelijk en volledig voor haar gekozen, zij met haar ziel ook voor mij, maar voor de rest was ze veel te bang om voor mij te kiezen.

Ja zonder nee’s
En dan kom je ineens iemand tegen die na een uur zegt ‘ja’. Iemand die ook wel twijfelt maar geen voorwaarden stelt. Maar wel iemand die EERST VOELT en dan pas denkt. En die blijft voelen. Iemand die niet ‘ja… maar…’ blijft zeggen. Iemand die niet al bang is nog VOORDAT er wat gebeurt is. Iemand die niet angst als vooroordeel heeft. Iemand die ja zegt zonder nee’s. Dat is voor mij gek om mee te maken, dat is even wennen dat het zo dus ook kan. Dat is in mijn leven nauwelijks voorgekomen. En in mijn liefdesleven voor zover ik me kan herinneren nog nooit. Los van hoe het afloopt is dit een mooie ervaring. Zo kan het dus ook!

Delen kan alleen door te kiezen …
Als je niet voor iemand kiest kun je ook niet met iemand iets delen. Hoe overtuigender je kiest, hoe dieper je kiest voor iemand hoe meer van elkaar je kunt delen. Kiezen is delen. Echt kiezen is onvoorwaardelijk kiezen, echt kiezen is overgeven en echt delen is een-voelen, versmelten, een-ZIJN.

(Tiny Kanters)